Welkom Amonet en Anubis

Sinds gisteren zijn Amonet en Anubis hier in huis. Beide namen komen uit de lijst van Egyptische goden. Amonet is de vrouw, Anubis de man. Ze zijn nu ongeveer 5½ - 6 weekjes oud en komen uit twee verschillende bloedlijnen. Anubis is zelfs een afstammeling van Adama, die hier een paar maanden heeft gewoond.

Ze zitten van jongs af aan bij elkaar, als het allemaal een beetje mee zit, heb ik over een maand of twee een nestje. Hier de (hopelijk) aanstaande ouders (Amonet links, Anubis rechts):

Tekening Vedo

De tekening van Vedo de hamster is af!

A4 formaat, pastelkrijt

Coeliakie = definitief

Gisteren ben ik bij de darmarts geweest en wat ik al verwacht had: de coeliakie is definitief.
In december hield hij nog een slag om de arm (wel één hele procent), maar de resultaten van 3 maanden het glutenvrije dieet volgen, geven nu duidelijk aan dat ik coeliakie heb: de antistoffen waren nu positief (in december negatief) en mijn vitamine B12 gehalte was gestegen. Nog wel aan de lage kant, maar nu binnen de normen.

Dus: straks naar de stad om een nieuw broodrooster te kopen, cakevorm (want mijn koek/taart-spul zal ik toch zelf moeten gaan bakken, en ik heb al een boel lekkere recepten gevonden) etc.

Aan de ene kant is het vervelend, want het is een dieet voor het leven en een keer zondigen is er niet bij (je maakt je darmen er mee kapot). Vooral het buiten de deur eten is lastig. Maar aan de andere kant: ik voel me er wel beter bij, dus dan geeft mij dat de kracht om het dieet vol te houden.

Verzilvering

Afgelopen zaterdag ben ik naar een forummeeting geweest in combinatie met de housewarming van Eveline. Het was erg gezellig en Eveline had gezorgd voor glutenvrije gevulde koek en cake!! Dat was lekker!!

Met Dymph heb ik het gehad over de mogelijke verzilvering bij roborovskii's. Volgens haar was er een fokker uit Engeland die niet geloofde dat dat kon bestaan, terwijl dat bij mijn dames Elani en Latika heel duidelijk zichtbaar is. Ik heb ze gekocht als white-faces, maar in de loop van de tijd zijn ze steeds witter geworden en is de wildkleur helemaal verdwenen uit hun vacht. Maar uit hun bouw en grootte is nog steeds op te maken dat het toch echt roborovskii's zijn en geen pearl-russen. Om de discussie met die persoon uit Engeland te versterken, heb ik voor Dymph foto's opgezocht van Elani en Latika en op chronologische volgorde gezet. Hieronder een selectie van drie foto's, waarop duidelijk de verzilvering te zien is:

Elani en Latika: 3 maanden oud

Elani en Latika: 10 maanden oud

Elani en Latika: 21 maanden oud

Kleine hondjes worden groot

Begin vorig jaar ben ik mee geweest om Max, de nieuwe hond van mijn schoonouders op te halen. Max is een kruising van een Benner-Senner (moeder) en een Rotweiler/Doberman/Herder (vader). Het was toen zo'n aandoenlijk lief klein pupje, die je met gemak op de arm kon houden.

Maar kleine hondjes worden groot.... hij is nu zo enorm groot maar nog steeds gek genoeg om bij je op schoot te willen zitten. Een grote, lieve goedzak:

Max als lief klein pupje

Max is nu ''iets'' groter geworden....

Prutsel

Gisteren ben ik naar de tekenclub geweest en normaal werk ik altijd aan de opdrachten (dierenportretten), maar deze keer had ik na een uurtje niet meer zo'n zin. En de (knal)roze krijtjes in de doos zitten al een hele poos mij aan te staren, zo van: '' doe ook eens wat met ons", sommige waren nog ongebruikt - maar ja, in een dierenportret kom je over het algemeen weinig knalroze en paars tegen.

Dag muisjes!

Gisteren is iemand langsgeweest en heeft de Afrikaanse dwergmuisjes opgehaald - alle drie. Ik had er weinig mee en in principe ben ik niet van ''het valt me tegen, dus doe maar weg''. Nee, hebben = houden. Maar dit meisje (via het hamsterforum) wilde heeeel graag zulke muisjes en wilde liever niet op de Exoknaag straks eind maart bij een (mogelijk brood-)fokker zulke muisjes kopen. Liever een "opvangertje''. Na veel heen en weer gemaild te hebben, heb ik besloten de muisjes naar haar te doen.

Ze zitten bij haar al weer in een mooi terrarium, ik hoop dat ze er veel plezier van heeft! Ik heb er alle vertrouwen in dat ze in goede handen zijn. Hier nog een paar foto's als afscheid:

Nieuwsgierig in het voerbakje

Stapelen in de WC-rol in het vervoersbakje

Teveel?

Gisteren mijn verjaardag gevierd, overdag kwamen de ouders langs en 's avond de vrienden. Heel gezellig allemaal. Maar ik denk dat ik teveel taart met (vette) slagroom heb gegeten... ben een beetje misselijk en heb een opgeblazen gevoel.

Het zal toch niet dat ik een dieetfout heb gemaakt met de gluten.... ik hoop het niet want a.s. dinsdag moet ik bloed prikken voor de darm-arts. Op het consult van 20 maart krijg ik namelijk te horen of ik echt voor de rest van mijn leven glutenvrij (GV) moet of niet. Er is nog steeds 1% kans dat ik dat niet hoef (maar, die kansen heb ik zien verminderen nu mijn moeder afgelopen week ook te horen heeft gekregen dat ze coeliakie heeft en het is erfelijk). Heb ik net keurig 3 maanden me aan het dieet gehouden... maar het kan haast niet: alles wat ik in huis had, was GV behalve het bier en dat heb ik niet aangeraakt.

Donderdagavond kwam Mirjam nog heel even langs om mij te feliciteren. En ze had zelf een GV chocoladecake meegenomen MET een kaarsje: